ห่วงแร้งทึ้งพรก.เปลี่ยนผ่านพลังงาน

พระราชกำหนดให้กระทรวงการคลังกู้ยืมเงินจำนวน 4 แสนล้านบาท แบ่งการกู้ยืมเงินเป็น 2 ก้อน ๆ ละ 2 แสนล้านบาท ก้อนหนึ่งเพื่อบรรเทาผลกระทบจากวิกฤตพลังงาน ส่วนอีกก้อนหนึ่งเพื่อเปลี่ยนผ่านโครงสร้างพลังงานของประเทศสู่พลังงานสะอาด


พระราชกำหนดให้กระทรวงการคลังกู้ยืมเงินจำนวน 4 แสนล้านบาท แบ่งการกู้ยืมเงินเป็น 2 ก้อน ๆ ละ 2 แสนล้านบาท ก้อนหนึ่งเพื่อบรรเทาผลกระทบจากวิกฤตพลังงาน ส่วนอีกก้อนหนึ่งเพื่อเปลี่ยนผ่านโครงสร้างพลังงานของประเทศสู่พลังงานสะอาด

รัฐบาลยังไม่มีแผนงาน โครงการที่แน่ชัด ยังต้องรอหน่วยงานในกระทรวงทบวงกรมต่าง ๆ นำเสนอ ซึ่งอาจจะเกิดความซ้ำซ้อน ในขณะเดียวกันก็น่าเป็นห่วงมากในเรื่องของ “ธรรมาภิบาล” ที่อาจมีการหาประโยชน์จากโครงการ

สุดท้ายแล้ว เงิน (กู้ยืมมา) ก็สูญ งานก็ไม่ประสบผลสำเร็จตามวัตถุประสงค์ เหมือนโครงการในอดีตหลายโครงการที่ผ่านมา

ในส่วนของพ.ร.ก.กู้เงินเพื่อการเปลี่ยนผ่านโครงสร้างพลังงานสู่พลังงานสะอาด เท่าที่สดับตรับฟังมา หน่วยงานต่าง ๆ กำลังเคลื่อนไหวเขียนโครงการกันอย่างคึกคัก ส่วนใหญ่ก็หนีไม่พ้นการปรับเปลี่ยนสู่พลังงานโซลาร์ทั้งโซลาร์รูฟ โซลาร์ส่องสว่าง และการเปลี่ยนพลังงานรถสันดาปเป็นรถ EV

มันก็น่าหนักใจอยู่เหมือนกันนะครับ ที่ทุกหน่วยงาน ทุกจังหวัด เสนอโครงการซ้ำ ๆ แต่เรื่อง “โซลาร์ โซลาร์ โซลาร์…” หรือ “อีวี อีวี อีวี…” ซ้ำ ๆ แล้วเกณฑ์การจัดสรร ใครได้น้อยใครได้มาก จะจัดสรรกันยังไง และเกณฑ์การจัดซื้อจัดจ้าง จะกระจายทั่วราชอาณาจักรหรือรวมศูนย์ที่ส่วนกลางดี

ซึ่งก็ล้วนแล้วแต่เป็นช่องให้เอาบริษัทพรรคพวกมาหาประโยชน์ได้ทั้งนั้น หากกระจายประมูลก็ยิ่งง่าย แต่ได้กิน “คำเล็ก” แต่หากประมูลแบบรวมศูนย์ ก็ไม่พ้นใครรายใหญ่ที่สุดได้ไป แถมได้กิน “คำใหญ่”

ในอดีตนั้น ก็เคยมีการทำโครงการโซลาร์เดินเครื่องสูบน้ำในไร่นา หรือแม้กระทั่งโครงการโซลาร์ชุมชน เพื่อกดน้ำดื่มจากตู้ประปา ไม่ทราบว่า ผ่านมาแล้วกว่า 10 ปี ทั้งโครงการโซลาร์ในไร่นาหรือตู้น้ำดื่ม มีการประเมินผลกันอย่างไร และเครื่องสูบน้ำโซลาร์หรือตู้น้ำชุมชนนั้น ยังมีสภาพการใช้งานกันมากน้อยเพียงใด

ผมว่านะ หากจะเปลี่ยนผ่านโครงสร้างพลังงานสู่พลังงานสะอาด มันต้องใช้ระบบจัดการแบบ “ท็อป-ดาวน์” ที่รัฐบาลสั่งการจากข้างบนสู่ข้างล่างลงมา อาทิเช่น หากจะทำรูฟท็อป รัฐบาลก็สั่งการให้ส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจทั่วประเทศติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์ก่อนเลย 

ส่วนเอกชน รัฐบาลจะช่วยเหลือเงินอุดหนุนบ้าง ก็พอได้ แต่ไม่ควรแจกฟรีเป็นอันขาด

ปัญหาไฟฟ้าสาธารณะเช่นไฟถนน ที่กพช. (คณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ) แยกบัญชีไม่ให้โยนภาระมาแอบแฝงในค่าไฟประชาชน ก็ถึงเวลาแล้วจะต้องมีการปรับเปลี่ยนมาใช้ “ไฟโซลาร์” หรือหลอดไฟ LED ทั่วประเทศ ซึ่งช่วยประหยัดพลังงานและก็ลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกได้เหมือนกัน

นอกจากนั้น ก็ยังเป็นการแก้ปัญหามติกพช.ที่แยกค่าไฟสาธารณะออกจากอัตราที่เรียกเก็บจากผู้ใช้ไฟฟ้าไปแล้วก็จริง แต่ภาระค่าไฟประมาณ 1.8 หมื่นล้านบาท/ปีนั้น ยังไม่มีความแน่ชัดว่าจะโยนไปให้รัฐบาลกลาง หน่วยงานปกครองท้องถิ่น หรือโยนให้เป็นภาระของ 3 การไฟฟ้าฯ แทน

ในความพยายามปรับเปลี่ยนพลังงานรถบรรทุกให้หันมาใช้เครื่องยนต์ EV รัฐบาลก็อาจนำเอา “AA โมเดล” ที่บมจ.ดั๊บเบิ้ล เอ จัดสร้างสถานีชาร์จไฟระหว่างทางได้ โดยส่งเสริมเอกชนให้สร้างสถานีชาร์จไฟเฉพาะระหว่างทางขึ้นมา เพื่อสร้างความนิยมในรถบรรทุก EV

ในประการสำคัญที่สุด ควรต้องมีการจัดตั้งคณะกรรมการชุดพิเศษขึ้นมา ทำหน้าที่ประเมินผล วัด KGI อย่างเป็นรูปธรรม ซึ่งการทำงานใหญ่เป็นโปรเจกต์พิเศษระดับชาติในอดีตที่ผ่านมา ไม่เคยมีการวัดผล KGI กันมาก่อน

ถึงได้เกิดการผลาญเงินกันมโหฬาร โดยไม่มีเนื้องานปรากฏ พ.ร.ก.กู้เงิน 4 แสนล้าน ต้องมีคนดูแล อย่าปล่อยให้ใครคิดหากินง่าย ๆ เป็นอันขาด

Back to top button