พาราสาวะถี

ถามว่าม็อบ กลุ่มแนวร่วมปฏิวัติประชาชนปกป้องแผ่นดินหรือนปผ. ที่นำโดย มะโน เครือแก้ว หรือกำนันมะโน กำนันตำบลกระบี่น้อย อำเภอเมือง จังหวัดกระบี่ เรียกร้องให้รัฐบาลลดราคาน้ำมันดีเซลลงลิตรละ 10 บาท ที่ปักหลักชุมนุมอยู่เชิงสะพานชมัยมรุเชฐ ใกล้ทำเนียบรัฐบาลนั้น จะสร้างความสั่นคลอนต่อเสถียรภาพของรัฐบาลหรือไม่ ไม่น่าจะถึงขนาดนั้น ทั้งหมดขึ้นอยู่กับการเจรจา ข้อเสนอ เงื่อนไข และความตกลงที่จะยอมกันได้

สิ่งหนึ่งที่หลีกหนีไม่พ้นคงเป็นปมที่ฝ่ายชุมนุมจะต้องถูกขุดคุ้ย เปิดโปง การตั้งต้นเคลื่อนไหว จนถึงการเคลื่อนขบวนมาปักหลัก เป็นม็อบธรรมชาติ หรือผ่านการจัดตั้ง มีใครอยู่เบื้องหลังหรือไม่ เหล่านี้เป็นธรรมดาของการจัดการชุมนุม เมื่อตัดภาพไปที่การเข้าพบ สนธิ ลิ้มทองกุล อดีตแกนนำระบอบสนธิ-จำลอง ของกำนันมะโน ด้วยเหตุผลขอคำแนะนำในการเคลื่อนไหว สุดท้าย ย่อมถูกจับไปเชื่อมโยงกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เข้าใจได้การแก้ไขปัญหาราคาน้ำมันที่เป็นข้อเรียกร้องหลักของกลุ่มผู้ชุมนุมนั้น นับตั้งแต่รัฐบาลหนู 2 เข้ามาบริหารประเทศ ราคาน้ำมันขยับขึ้นไปอย่างน่าตกใจแต่ฝ่ายกุมอำนาจก็อ้างได้ว่าเป็นเพราะสถานการณ์ตะวันออกกลาง กระทั่งถึงทุกวันนี้ก็ยังอ้างปัจจัยดังกล่าวนี้อยู่ เพียงแต่ว่าในห้วงระยะเวลากว่าสัปดาห์ที่ผ่านมา หลังจากครม.อนุมัติเรื่องการปรับลดภาษีสรรพสามิตน้ำมันดีเซลบี 20 กับแก๊สโซฮอล์อี 20 นั้น ทำให้ราคาน้ำมันปรับลดลงอย่างต่อเนื่อง

นั่นย่อมให้ฝ่ายรัฐบาลสามารถอ้างได้ว่า ด้วยอำนาจที่มี และกลไกที่เอื้ออำนวยได้พยายามอย่างเต็มที่แล้ว ในการแก้ปัญหาราคาน้ำมัน แต่ด้วยปัจจัยภายนอกที่ไม่สามารถควบคุมได้ จึงยังไม่สามารถที่จะลดราคาลงไปได้มากกว่านี้ อย่างไรก็ตาม ถ้ายอมรับความจริงกันการจะปลุกม็อบจนสร้างแรงสั่นสะเทือนต่อฝ่ายถืออำนาจรัฐได้นั้น จำเป็นที่กลุ่มเคลื่อนไหวจะต้องมีฐานสนับสนุนที่แข็งแกร่งด้วย ซึ่งรับรู้กันมาโดยตลอด ม็อบระบอบสนธิ-จำลอง กับม็อบนกหวีดมีใครอยู่เบื้องหลัง

เช่นเดียวกันกับม็อบเสื้อแดง มวลชนที่เข้าร่วมก็ล้วนแต่มาจากพลังทางการเมืองที่สนับสนุนปัจจัยสารพัดนั่นเอง ดังนั้น หากเป้าหมายคือทำให้รัฐบาลสั่นคลอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับรัฐบาลเด็กเส้นแบบนี้ บอกได้คำเดียวว่ายาก การไม่มีพลังวิเศษ มือที่มองไม่เห็น รวมทั้งเหล่าชนชั้นอีลิททั้งหลายเข้าร่วม มันก็เป็นได้เพียงแค่ม็อบเรียกร้องที่รอแค่รัฐบาลมาเจรจา รับปาก แล้วก็รอกระบวนการแก้ไขตามขั้นตอนเท่านั้น ขนาดม็อบสามนิ้วที่จุดพลุต้านรัฐประหารได้อย่างน่าตื่นตาตื่นใจ ยังเป็นได้แค่การสร้างสีสัน วันนี้ก็เห็นชะตากรรมของเหล่าแกนนำแล้วว่าเป็นอย่างไร

เมื่อมองเห็นภาพรวมเป็นเช่นนี้ ไม่ว่าจะมีการพยายามโหมประโคมข่าวจากฝ่ายตรงข้ามรัฐบาล ที่ไม่ใช่ฝ่ายค้านอย่างไร คงบอกได้ว่ายากที่ม็อบจะจุดติด ยกตัวอย่างให้เห็นภาพ หากเป็นกลุ่มเคลื่อนไหวที่หวังผลได้ เราคงได้เห็นพรรคฝ่ายค้านไม่ว่าจะเป็นพรรคประชาชนหรือประชาธิปัตย์ก็ตาม ประกาศสนับสนุน แต่นี่กลับนิ่งสนิท นั่นย่อมหมายถึงว่า ฝ่ายการเมืองอ่านเกมขาดรัฐบาลนี้ถ้าไม่สะดุดขาตัวเอง หรือไปเหยียบตาปลาผู้ยิ่งใหญ่ ใครก็ไม่มีวันทำอะไรได้

ถ้าเทียบชะตากรรมของรัฐบาลกับองค์กรอิสระอย่างกกต. และป.ป.ช. ดูท่าว่าคนในสององค์กรหลังน่าจะเผชิญกับความยากลำบากจากเรื่องราวที่ตัวเองได้ดำเนินการไปมากกว่า องค์กรจัดการเลือกตั้งอย่างที่เห็น ความพยายามในการยื่นศาลรัฐธรรมนูญให้ตีความศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้งไม่มีอำนาจมาก้าวล่วงการวินิจฉัยคุณสมบัติผู้สมัครสว.ที่กกต.ได้ชี้ขาดไปแล้ว ถือเป็นความเหิมเกริม หรือต้องการจะสร้างบารมีให้เห็นว่ากลไกนิติสงครามที่เผด็จการสืบทอดอำนาจได้วางไว้ ใครหน้าไหนก็อย่าได้มาแหยม

เป็นความกล้าหาญที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แล้วหากมีการรับลูกและชี้ขาดไปตามที่องค์กรอิสระต้องการ อาจต้องถึงเวลาที่จะสังคายนากระบวนการยุติธรรมของประเทศกันแล้ว อำนาจตุลาการยังเป็นหนึ่งใน 3 อำนาจตามระบอบประชาธิปไตยที่ประชาชนสามารถฝากผีฝากไข้ไว้ได้หรือไม่ ความเคลื่อนไหวในลักษณะเช่นนี้ทำให้นึกถึงคำพูดของ วิษณุ เครืองาม เนติบริกรชั้นครู ที่เคยเตือนเมื่อคราวการยกร่างรัฐธรรมนูญยุคของ บวรศักดิ์ อุวรรณโณ ว่า อย่าเหาะเกินลงกา มายุคนี้หลายกรณีที่เกิดขึ้นดูเหมือนว่า องค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญสืบทอดอำนาจจะมีพฤติกรรมแบบนั้นเสียแล้ว

ขณะที่กกต.ใช้ทุกช่องทางทางกฎหมายเพื่อมาปกป้องกระบวนการตัดสินกับทุกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคดีฮั้วสว. และยังต้องเผชิญกับการถูกยื่นตรวจสอบแทบทุกช่องทาง ล่าสุด ที่ประธานศาลอุทธรณ์ชี้ขาดว่าประชาชนสามารถยื่นร้องเอาผิดได้โดยตรง ก็ยิ่งจะทำให้อาการหนักขึ้นกว่าเดิมนั้น องค์กรอย่างป.ป.ช.ก็มีเรื่องที่ต้องให้ลุ้นกันอยู่เช่นกัน กรณีแรกที่เป็นที่รับรู้คือการวินิจฉัยเรื่องซุกหุ้นของ ศักดิ์สยาม ชิดชอบ ที่ขัดกับคำตัดสินของศาลรัฐธรรมนูญ ซึ่งเวลานี้เรื่องที่ฝ่ายค้านยื่นให้เอาผิดยังติดค้างคาอยู่ที่ โสภณ ซารัมย์ ประธานรัฐสภา ด้วยข้ออ้างว่ารอให้คณะกรรมการที่ตั้งขึ้นมาวินิจฉัยตรวจสอบข้อร้องเรียนก่อน

ไม่ว่าจะยื้อกันอย่างไร แต่เชื่อว่าปลายทาง กรรมการป.ป.ช.ที่เกี่ยวข้องคงจะรอดจากการถูกดำเนินการไม่พ้น วันก่อนในวงนักกฎหมายมีการถามถึงกรณีที่ พลเรือเอกพะจุณณ์ ตามประทีป อดีตเลขานุการพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ และ ชาญชัย อิสระเสนารักษ์ ไปร้องป.ป.ช กล่าวหาคณะรัฐมนตรีที่ลดผลประโยชน์ 180,000 ล้านบาทให้เอกชนที่ทำดิวตี้ฟรีโดยไม่มีเหตุผล ซึ่งควรจะส่งฟ้องศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองไปนานแล้ว แต่ตอนนี้คดีไม่รู้ไปซุกอยู่ที่ไหน นี่ก็อาจจะเป็นอีกเรื่องที่กรรมการป.ป.ช.จะถูกฟ้องต่อศาลอาญาคดีทุจริต หรือว่าบั้นปลายของขี้ข้านิติสงครามบางพวกอาจต้องไปนอนในคุก

อรชุน