พาราสาวะถี

อีกไม่กี่อึดใจก็จะได้รู้กันว่า มติของ 7 เสือ กกต.ต่อคดีฮั้วเลือกสว.จะไปเป็นไปตามที่คนส่วนใหญ่คาดเดากันไว้หรือไม่ เห็นท่าทีของพรรคแกนนำรัฐบาลต่อการลากยาวการอภิปรายร่างพ.ร.บ.งบประมาณปี 2570 ออกไปเกิน 3 วันตามเวลาที่กำหนดไว้ ต้องจบภายในวันที่ 9 กันยายน แล้วลงมติในวันรุ่งขึ้น เพื่อประชุมสภาผู้แทนราษฎรปกติมีญัตติรายการผลการดำเนินงานของกกต.รออยู่ ซึ่งถูกเลื่อนมาจากการประชุมสภาเมื่อวันที่ 3 กันยายนที่ผ่านมา

พอปล่อยให้ยื้อเวลาถกร่างพ.ร.บ.งบประมาณฯ ออกไปเช่นนี้ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ฝ่ายค้านโดยพรรคประชาชนจะตั้งข้อสังเกตว่า มีเจตนาที่จะทำให้การพิจารณาญัตติรายงานผลการดำเนินงานของกกต.ถูกยืดออกไป เพื่อให้พ้นกระบวนการพิจารณาคดีฮั้วเลือกสว.ของกกต.ในวันที่ 14 กันยายนนี้ไปก่อน เช่นเดียวกันเมื่อพฤติกรรมมันส่อไปในลักษณะนี้ คนก็ย่อมจะเชื่อว่าที่สส.พรรคสีส้มปูดว่ามีการส่งสัญญาณจากกกต.มายังสส.พรรคแกนนำรัฐบาล ให้ทำทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้เกิดการอภิปรายกกต.ก่อนที่จะมีการตัดสินคดี น่าจะเป็นเรื่องจริง

ประเด็นแบบนี้ไม่จำเป็นต้องเรียกร้องถามหาหลักฐาน ความจริงรู้อยู่แก่ใจกันเป็นอย่างดี นาทีนี้จึงมีเพียงแค่ บทสรุปจากมติกกต.จะออกมาแบบไหนระหว่างยกคำร้อง 229 คนที่ถูกกล่าวหามีความผิดในการฮั้วเลือกสว. หรือจะเลือกเอาผิดแค่บางคน ที่แน่ ๆ คนที่เป็นรัฐมนตรีและแกนนำของพรรคสีน้ำเงิน ได้รับการคอนเฟิร์มมาแล้วว่ารอดล้านเปอร์เซ็นต์ เมื่อเป็นเช่นนั้นก็ต้องไปประเมินต่อว่าแล้วที่ สนธิ ลิ้มทองกุล ขู่ฟ่อด ๆ ถ้าคดีนี้กกต.ปัดตกจะก่อม็อบใหญ่นั้นมีความเป็นไปได้มากน้อยขนาดไหน

ฟังจากที่ สมชาย ปรีชาศิลปกุล อาจารย์นิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ประเมิน 3 ฉากทัศน์จากคดีฮั้วเลือกสว.น่าสนใจไม่น้อย ในประเด็นแนวโน้มของ ม็อบจะจุดติดหรือไม่ นั้น ถ้ามองกรณีแกนนำเสื้อเหลืองออกมาพูด ท่าทีของรัฐบาลไม่มีใครออกมาตอบโต้ ก็ชวนให้คิดว่า แกนนำเสื้อเหลืองเป็นที่หวั่นเกรงพอสมควร แต่จะนำได้มากน้อยแค่ไหนอันนี้ไม่รู้ แต่ ถ้ามีการลุกฮือของมวลชนที่ไม่พอใจอย่างกว้างขวาง และสมาพันธ์บ้านใหญ่เริ่มถอยห่าง อาจทำให้รัฐบาลไปไม่รอด

ขณะที่อีกฉากทัศน์ ถ้ากกต.ไม่ส่งฟ้องทั้ง 229 คน จะเกิดตุลาการภิวัฒน์รอบ 2 เพราะหลังจากวันที่ 14 กันยายน ยังมีคดีหย่อนบัตรเลือกตั้งที่ศาลรัฐธรรมนูญต้องตัดสิน ซึ่งสิ่งที่ต้องเตือนตุลาการภิวัฒน์ รอบแรกที่เกิดขึ้นภายใต้อำนาจนำอันสูงส่งของสังคมไทยที่ออกมาชี้แนะ แตกต่างกับช่วงเวลานี้ เพราะ คนจำนวนไม่น้อยเริ่มรู้สึกว่าระบบสีน้ำเงินเป็นภัยต่อสังคมไทยอย่างรุนแรง จึงไม่แน่ใจว่าจะนำไปสู่แรงกดดันในการใช้อำนาจตุลาการภิวัฒน์หรือไม่

เป็นความเห็นของนักวิชาการด้านกฎหมายที่มองการเมืองภายใต้ระบอบที่ไม่ปกติมาตั้งแต่ห้วงเวลาของความขัดแย้งเกือบ 20 ปีที่ผ่านมา ซึ่งพอจะเข้าใจได้ว่าถ้าคิดด้วยตรรกะอันเป็นเหตุเป็นผล และมองไปถึงผลกระทบในระยะยาวหากปล่อยให้อำนาจภายใต้การบริหารงานของพรรคสีน้ำเงินยังคงดำเนินต่อไปในลักษณะนี้ ย่อมไม่เป็นผลดีต่อบ้านเมืองแน่ แต่ถ้าพิจารณาด้วยเหตุและปัจจัยที่สนับสนุนให้เกิดรัฐบาลอายุสั้น จนต่อยอดมาถึงรัฐบาลปัจจุบันย่อมจะเห็นความเป็นไปว่า ทุกอย่างเป็นไปตามที่ฝ่ายอนุรักษ์นิยมต้องการทุกประการ

เมื่อสามารถยึดครองอำนาจได้แบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด โดยอาศัยการรัฐประหารด้วยรัฐธรรมนูญที่ออกแบบมาเช่นนี้ มันย่อมไม่มีความจำเป็นใดที่จะไปล้มรัฐบาลอันเป็นสายตรงโดยแท้ จริงอยู่เรื่องของการเหลิงอำนาจ หรือเมามันในการใช้แผ่บารมีเพื่อหวังที่จะยึดครองกลไกของการบริหารบ้านเมืองทั้งหมด แต่ ในหมู่คนดีย์ก็มีการส่งสัญญาณแตะเบรกไปยังบรรดาผู้ยิ่งใหญ่ของพรรคสีน้ำเงิน ผ่านทาง อนุทิน ชาญวีรกูล ถ้ายังเหิมเกริมกันไม่เลิก พึงระวังจะไม่ได้อยู่กันยาว ๆ

คำตอบของเสี่ยหนูกับปมถูกกล่าวหาอ้างอิงสถาบันฯ หรือเบื้องสูงในการดำเนินนโยบายของรัฐบาล พอจะเป็นการอธิบายถึงความอึดอัดต่อการที่มีคนแอบอ้างเรื่องนี้ได้ เนื่องจากโดยส่วนตัวนั้นคนในแวดวงต่างรู้ดีถึงบทบาทของอนุทินกับสถาบัน เหมือนอย่างที่เจ้าตัวว่า “ทำไมผมจะไม่รู้ที่สูงที่ต่ำ ผมต้องรู้มากกว่าคนอื่นด้วยซ้ำ” นั่นแหละเป็นสิ่งสำคัญการสื่อสารให้คนทั่วไปเข้าใจไม่ใช่เรื่องยาก แต่คนกันเองต่างหากที่ต้องกำชับกันโดยเคร่งครัด อย่าแอบอ้างสุ่มสี่สุ่มห้า จนทำให้นายกฯ ต้องติดร่างแหไปด้วย

การได้อำนาจมาว่ายากแล้ว การจะรักษาอำนาจด้วยพลังศรัทธาและเชื่อถือจากประชาชนเป็นเรื่องที่ยากกว่า บริหารบ้านเมืองมาถึงขนาดนี้เชื่อว่าเสี่ยหนูน่าจะรู้ดีอะไรที่เป็นตัวบั่นทอนความนิยมของรัฐบาลและพรรคสีน้ำเงิน ไม่ใช่เรื่องการตรวจสอบหรือการโจมตีจากฝ่ายค้าน หากแต่เป็นเรื่องของสนิมจากเนื้อในตนทั้งสิ้น จะเห็นได้ว่าตั้งแต่เป็นรัฐบาลอำนาจเต็ม ทุกเรื่องร้ายและร้อนต่างพุ่งเป้าไปที่หน่วยงานในความดูแลของพรรคภูมิใจไทยทั้งสิ้น ถ้าตัวหัวหน้าพรรคไม่ได้สร้างปัญหา ย่อมรู้ดีว่าใครคือตัวปัญหา ถ้าจัดการให้เรียบร้อยทุกอย่างก็จะสงบ แต่ หากยังออกลูกเกรงใจมันก็คือระเบิดเวลาที่รอจังหวะตูมตาม เท่านั้น

ถ้ามองไปยังพรรคร่วมรัฐบาล จะเห็นถึงความแตกต่างในแง่ของการทำงานที่ตั้งหน้าตั้งตาสร้างผลงานให้เป็นที่ปรากฏ ล่าสุด ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ กับบทบาทรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมหรืออว. ก็ ใช้ความเด็ดขาดจัดการปัญหาศึกสองสถาบันอุเทนถวาย-ปทุมวัน ด้วยการสั่งให้งดใช้พื้นที่ 3 เดือน พร้อมย้ายอุเทนถวายพ้นจากที่ตั้งเดิม หลังจากที่ผ่านมาไม่มีใครกล้าทำเพราะกลัวกระแสต่อต้าน วิธีของอาจารย์เชนไม่ใช่เรื่องความกล้าแต่ในฐานะนักวิทยาศาสตร์เลือกจะดูที่ตัวแปร อะไรทำให้สองฝ่ายกลับมาเจอกัน จุดเสี่ยงอยู่ตรงไหน เงื่อนไขอะไรทำให้เกิดเหตุการณ์ซ้ำ ๆ เมื่อรู้แล้วก็จัดการแก้ที่ตัวแปร นี่คือวิธีคิดและแก้ปัญหาแบบนักวิจัย รอดูว่าผลลัพธ์จะเป็นไปอย่างที่ตั้งใจหรือไม่

อรชุน