พาราสาวะถี

เมื่อกระทรวงมหาดไทยโดยน้องรักอย่าง อนุทิน ชาญวีรกูล แสดงท่าทีขอให้มีอำนาจ บารมีดูแลเรื่องการแต่งตั้งโยกย้ายเองได้ทั้งหมด จึงทำให้พี่ใหญ่สุดที่รักอย่าง เนวิน ชิดชอบ หันหัวเรือไปชี้นิ้วกับ พิพัฒน์ รัชกิจประการ รองนายกฯ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมแทน การแต่งตั้งสองอธิบดีล่าสุดเป็นตัวชี้วัดที่ชัดเจน เพราะต่างรู้กันทั้ง ชยุธ โลหกิจ ที่ได้เลื่อนชั้นจากรองอธิบดีขึ้นเป็นอธิบดีกรมทางหลวง เช่นเดียวกับ เกียรติชัย ชัยเรืองยศ ที่ก้าวจากกรุผู้ตรวจราชการไปเป็นอธิบดีกรมท่าอากาศยาน

ภาพเบื้องหลังการเติบโตของทั้งสองคนนั้นหนีไม่พ้น ความใกล้ชิดบ้านใหญ่บุรีรัมย์ โดยอธิบดีกรมทางหลวงคนใหม่ มีสายสัมพันธ์มาตั้งแต่คราวนั่งเก้าอี้ผู้อำนวยการแขวงทางหลวงบุรีรัมย์ ในยุค โสภณ ซารัมย์ เป็นเจ้ากระทรวงหูกวางสมัยรัฐบาลในค่ายทหาร ถือเป็นจุดเริ่มต้นความใกล้ชิดกับบ้านใหญ่เซราะกราว และผูกพันกันมานับตั้งแต่ ประกอบกับเป็นคนสงขลาบ้านเดียวกันกับพิพัฒน์จึงทำให้ทุกอย่าง ก้าวขึ้นเก้าอี้อธิบดีแบบไร้คู่แข่ง

ส่วนเกียรติชัยก็ไม่ธรรมดา กับเก้าอี้ตัวใหม่ถ้าย้อนไปก่อนถูกจับแขวนในตำแหน่งผู้ตรวจ ก็เคยเป็นรองอธิบดีกรมท่าอากาศยานมาก่อน ดังนั้น จึงสมเหตุสมผลจะได้รับการโยกย้ายกลับไปเป็นใหญ่ในหน่วยงานเดิม ที่สำคัญกว่านั้นในยุคของ ศักดิ์สยาม ชิดชอบ นั่งว่าการกระทรวงคมนาคม เจ้าตัวก็ทำหน้าที่ดูแลสนามบินบุรีรัมย์เป็นพิเศษ ยิ่งในช่วงการแข่งขันโมโตจีพี นั่นจึงทำให้สนิทสนมกับบ้านใหญ่บุรีรัมย์เป็นอย่างดี ประกอบกับความเป็นเด็กสวนกุหลาบเหมือนกับเนวิน ยิ่งทำเจ้ากระทรวงตัดสินใจได้ง่ายขึ้น

การดันเด็กในคาถาบ้านใหญ่เข้าไปกุมบังเหียนกรมที่ได้รับการจัดสรรงบประมาณมากที่สุดของกระทรวงคมนาคม ทำให้มองไปถึงการเตรียมความพร้อมเพื่อการเลือกตั้งครั้งหน้า ไม่ใช่เพียงแค่การสร้างถนนหนทางเพื่อหวังวางฐานเสียงจากมวลชนทั่วประเทศ แต่ยังหมายถึง การบริหารจัดการเรื่องงบประมาณเพื่อนักการเมืองที่มีธุรกิจรับเหมาก่อสร้างในจังหวัดต่าง ๆ ทั้งฝ่ายค้านและรัฐบาล ซึ่งทำให้มองได้ว่า เลือกตั้งครั้งต่อไป อาจจะมีการย้ายคอกล็อตใหญ่ และ จะทำให้พรรคสีน้ำเงินมีโอกาสกวาดเก้าอี้สส.เกิน 200 ที่นั่งได้

ความเป็นรัฐบาลเด็กเส้นนั้นมันทำให้ทุกอย่างขยับขับเคลื่อนกันได้ง่าย ไม่ต้องพะวงเรื่องกลไกของเผด็จการสืบทอดอำนาจจะมาเล่นงาน แม้เวลานี้ดูเหมือนว่าบางองค์กรอาจจะต้องไปแก้ปัญหาชีวิตกันเอง ฝ่ายกุมอำนาจก็พยายามที่จะช่วยปกป้องตามเครื่องมือที่ตัวเองจะใช้ได้ เช่น กรณีของป.ป.ช.ที่ยกคำร้องคดีซุกหุ้นของศักดิ์สยาม ซึ่งฝ่ายค้านได้ยื่นคำร้องให้ประธานรัฐสภาส่งเรื่องให้ศาลเอาผิดป.ป.ช. แต่ ประธานซาเล้งกลับดองเรื่องไว้จนจะครึ่งปีแล้ว นั่นทำให้ฝ่ายค้านโดยพรรคประชาชนเล็งที่จะ ยื่นฟ้องเอาผิดท่านประธานด้วยข้อหาละเว้นการปฏิบัติหน้าที่

อย่างไรก็ตาม จะเห็นได้ว่าด้วยความที่เส้นใหญ่เมื่อสามารถคุมเสียงข้างมากของสว.ได้ องค์กรภายใต้กลไกเผด็จการสืบทอดอำนาจก็พร้อมเข้าข้าง มันจึงทำให้ พรรคสีน้ำเงินพยายามที่จะรุกคืบไปยังการควบคุมกลไกตรวจสอบของฝ่ายนิติบัญญัติ โดยอาศัยบรรดามือกฎหมายของพรรคกำหนดเครื่องมือในการจำกัดการขับเคลื่อนงานของฝ่ายค้าน หลักฐานที่ชัดย่อมเป็นกรณีหนังสือเวียนเรื่องแนวทางการปฏิบัติของคณะกรรมาธิการสามัญทั้ง 35 คณะของสภาผู้แทนราษฎร ที่โสภณเป็นคนเซ็นคำสั่ง

แม้ต่อมาจะอ้างว่าเป็นการเซ็นรับทราบตามหน้าที่ แต่กระบวนการทั้งหมดเป็นเรื่องของสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ไม่ว่าจะใช้สีข้างเข้าถูอย่างไร มันมองเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้ นอกจากจะเป็นเรื่องของการพยายามกีดกัน หรือวางกลไกเพื่อให้กระบวนการเรียกหรือเชิญบุคคลมาให้ข้อมูลกับคณะกรรมาธิการต่าง ๆ ยุ่งยาก ซับซ้อนมากยิ่งขึ้น ซึ่งนั่นแสดงให้เห็นว่าพรรคที่มีเสียงอันดับหนึ่งในสภา ไม่ต้องการให้มีการตรวจสอบฝ่ายรัฐบาล ทั้งนักการเมืองที่อยู่ในฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติ

จุดตั้งต้นของปัญหาจนนำมาซึ่งความพยายามดังว่า มาจากกรณีคณะกรรมาธิการกฎหมายฯ ที่มี รังสิมันต์ โรม ได้ออกหนังสือเชิญ สุชาดา ซาง แทนทรัพย์ สส.ชัยภูมิ พรรคภูมิใจไทย พร้อมสามีเข้าให้ข้อมูลต่อกรรมาธิการกรณีข้อสงสัยเกี่ยวกับทรัพย์สิน และการถือหุ้นในเว็บไซต์พนันของสามีสส.รายดังกล่าว ทำให้เห็นการปกป้องจากมือกฎหมายประจำพรรคสีน้ำเงินกันอุตลุด กระทั่งนำมาซึ่งการเห็นชอบแนวทางปฏิบัติของคณะกรรมาธิการสามัญ 35 คณะ ด้วยข้ออ้างเพื่อจัดระเบียบการทำงานไม่ให้ซ้ำซ้อนหรือก้าวก่ายกันตามที่เป็นข่าว

ขณะเดียวกัน การประชุมพิจารณาร่างข้อบังคับการประชุมสภาฯ ฉบับแก้ไขเพิ่มเติมเมื่อค่ำวันพุธที่ผ่านมา ก็จบลงด้วยการที่ยังไม่ได้ข้อสรุป เพราะประธานที่ประชุม มัลลิการ์ จิระพันธุ์วานิช รองประธานสภาฯ คนที่ 1 สั่งให้ปิดประชุมแล้วเลื่อนไปพิจารณากันต่อในสัปดาห์หน้า แต่มีวรรคทองของการอภิปรายโดย ศุภชัย ใจสมุทร สส.ปาร์ตี้ลิสต์พรรคสีน้ำเงิน ที่เป็นมือกฎหมายคนสำคัญที่ว่า “อำนาจมีแนวโน้มทำให้คนเสื่อมทราม และอำนาจที่เบ็ดเสร็จเด็ดขาดย่อมทำให้คนเสื่อมทรามอย่างสิ้นเชิง”

เป็นการพาดพิงเชิงประชดประชันไปถึงรังสิมันต์ ในฐานะประธานกรรมาธิการกฎหมายฯ แต่คำพูดดังกล่าว เชื่อว่าคนส่วนใหญ่น่าจะฝากให้ไปบอกกับแกนนำคนสำคัญของพรรคสีน้ำเงินมากกว่า เนื่องจากอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดดังว่านั้น กำลังถูกมองว่า มีความพยายามที่จะกินรวบทุกสิ่งทุกอย่างในบ้านเมือง และดูเหมือนว่าเหล่าข้าราชการระดับสูงที่ต่างเป็นเด็กในคาถาของคนใหญ่คนโตและบ้านใหญ่ทั้งหลาย เริ่มที่จะใช้อำนาจจัดการผู้ใต้บังคับบัญชาตามใบสั่งทางการเมือง โดยไม่สนใจระบบคุณธรรม ทั้งที่ท่านผู้นำได้พล่ามมาโดยตลอด ทุกการตัดสินใจตั้งอยู่บนพื้นฐานให้ความเป็นธรรมกับทุกคน ทุกฝ่าย

อรชุน